Het deposito garantie stelsel is een verzekering van tegoeden bij banken. Deze verzekering is voor de klant zodat deze in geval de bank failliet gaat niet achter het net vist en zijn geld terug krijgt. Tenminste, het deposito garantie stelsel levert een bescherming tot maximaal 100.000 Euro. Bankklanten die meer dan dit bedrag op de rekening hebben staan zullen de rest terug moeten halen via de rechter. Hoe dit in zijn werk gaat wordt duidelijk in het artikel FBME Bank liquidation process. Dat het niet heel eenvoudig is blijkt wel. 

Zoals een beleggingsadviseur altijd zal zeggen is spreiding aanbrengen in een beleggingsportefeuille altjd aan te raden. Dit is ook met het uitkiezen van banken het geval. We hebben namelijk het slagveld in Nederland ook meegemaakt. Het was nog maar tien jaar geleden dat eigenlijk iedereen wel dacht dat banken niet om zouden vallen en dat spaarrekening toch wel zekerheid zouden bieden. En toen kwam Icesave uit IJsland. Helaas verloren zelfs gemeenten, politieke partijen en kopstukken uit de zakenwereld flinke bedragen. De roep om een extere verzekering werd steeds luider. Gelukkig werd het deposito garantie stelsel ingevoerd en is nu iedereen verzekerd van in ieder geval een ton. 

De werking van het garantie stelsel is vrij simpel. Meer uitleg hierover is te vinden op de website van de Europese Commissie. In het kort komt het erop neer dat banken in een land verplicht moeten participeren in deze verzekering. Ze betalen een periodieke premie die is gebaseerd op het risico profiel van de bank en haar klanten alsmede het aantal deposito's (in de breedste zin van het woord) welke klanten aanhouden bij de individuele bank. 

Over het algemeen mogen centrale banken binnen een bepaalde bandbreedte zelf bepalen hoe zij het deposito garantie stelsel uitvoeren. De afgelopen jaren ziet men vaak dat centrale banken (Banco de Madrid in Spanje en FBME in Cyprus) de klant zelf willen zien zodat identificatie ook daadwerkelijk kan plaatsvinden. Het zorgt voor lastige en soms lachwekkende taferelen waar klanten dagen reizen voor om in 10 minuten een claim in te dienen bij de centrale bank. De logica achter deze actie ontgaat iedereen behalve de betrokken centrale banken.